Nowe robótki i życzenia świąteczne.

Witajcie w Wielkim Tygodniu.  W tym roku jest on wyjątkowo smutny, ale trzeba sobie jakoś radzić.
W niedzielę palmową, na 5 minut przed rozpoczęciem mszy św. w telewizji, zorientowałam się, że nie mam
w domu palemki, nawet suchej. Wyskoczyłam jak strzała do ogródka i w wielkim pośpiechu powstała taka  prowizoryczna palma, jak na zdjęciu. Prezentuję ją, razem ze zrobioną, w tym miesiącu serwetką. Mnie się ta serwetka podoba,  wygląda jak wyciągnięta z kufra babuni.

Sesja ogródkowa podkreśla nieskazitelną biel serwetki.

Do koszyczka idealnie pasuje.

Ma tylko 31 cm średnicy, jest łatwa, a jednak kilka dni ją szydełkowałam. Może dlatego, że kordonek muza jest twardy w robocie, a może dlatego, że zanim ananasy się zamknęły, to trochę falowała. Ja wykonałam ją szydełkiem nr 1,25, a oryginał mógł być z cieńszej nitki i i cieńszym szydełkiem robiony, dlatego widać na schemacie, że wyszedł mniejszy. Według mnie, z cieńszej nitki pikotki nie byłyby tak wyraźnie widoczne.

Maseczkę ochronną, wielokrotnego użytku sobie zrobiłam, ale tylko raz ją założyłam, bo gorąco mi w niej było, okulary zaparowały i musiałam je w sklepie zdjąć, żeby towar zobaczyć.

Niżej widać początek roboty z 15-tu oczek i bawełniany, sztywny wkład. Po upraniu, następnym razem zastosuję  do środka fizelinę.

Kochani, mimo  niezwykle trudnego, dla wszystkich czasu, życzę Wam udanych,
zdrowych i napawających nadzieją Świąt Wielkanocnych!

Delikatne serwetki - sposobem na kwarantannę.

Witajcie, nie obowiązuje mnie kwarantanna, sama sobie narzuciłam duże ograniczenie wyjść z domu, żeby przetrwać pandemię. Szydełkowanie serwetek jest dobrym sposobem na stres i spędzanie czasu. Skupiając się na oczkach i słupkach nie myślimy o innych sprawach i nie liczymy godzin i dni. Miałam w szufladzie trochę cienkich  kordonków "Snehurka" i " Kaja", świetnie nadających się na delikatne serwetki. Użyłam szydełka nr 1,25. Średnica czerwonej serwetki wynosi 38 cm, a zielonej - 30 cm.

W zbliżeniu lepiej widać każdy szczegół.

Czerwona serwetka zapewniła mi całe 3 dni wyciszenia.

Osobom o niewielkim doświadczeniu w szydełkowaniu proponuję zrobić wielkanocną serwetkę, o średnicy 30 cm. Nawet prosty wzór da dobry efekt, gdy zrobimy go starannie. Ja wykonałam ją w jeden dzień i zużyłam na nią  niecałe 30 gram zielonego kordonka. Reni dziękuję za schemat. Znajdziecie u niej również oznaczenia.  http://renula.blogspot.com/2020/03/serwetka-wielkanocna-z-barankiem.html

Mamy tu w kolejności: oczka łańcuszka półsłupki, słupki pojedyncze,  słupki  podwójne
i pikotki z trzech oczek łańcuszka.












Czerwona serwetka z urozmaiconymi motywami kwiatowymi, w robocie niemonotonna, wymagała więcej uwagi. W 12-tym okrążeniu robiłam pęczki z pięciu słupków. Właściwie powinny to być bardziej wypukłe słupki popcornowe, ale ja nie przepadam za  takimi dużymi zgrubieniami w serwetce. Wyszło na tę serwetkę ok. 60 gram kordonka.

Ostatnie okrążenie jest dokładnie narysowane, ale dopiero po kilku próbach mi wyszło. Przestałam się mylić, po spisaniu  kolejności czynności w tym okrążeniu :
1) 1 półsłupek na czubku
     trójkąta,
2) 5 oczek łańcuszka,
3) pęczek z czterech podwójnych słupków, obejmujących 1 kratkę,
4) 4 oczka łańcuszka,
5) 1 podwójny słupek,
6) 1 pikotek z trzech oczek łańc.,
7)  4 oczka łańcuszka,
8) 1 podwójny słupek, wkłuty
      w podstawę pikotka,
9)   czynności pkt. 3-8  razy 5,
10) 5 oczek łańcuszka,
11)  1 półsłupek, w trójkącie.

W  trudnym dla nas czasie, życzę wszystkim zdrowia i pogody ducha!

Komplety podkładek

Witajcie! Co robić, jak się całymi dniami nie wychodzi z domu ? Ja myję okna, żeby zagłuszyć złe myśli.  Musiałam przeżyć komunę, stan wojenny, a teraz pandemia mnie przeraża. Trochę tego za dużo, na książce nie mogę się skupić, więc szydełko jest najlepszym lekarstwem. Z tego, co miałam w domu powstały 2 komplety podkładek pod kubki o średnicach 12 cm.

Pierwszy komplet, to żółte i błękitne kwiatuszki, z akrylu, chyba pasują do siebie.








Zdjęcie na zielonym stoliku robiłam na balkonie, w dużym słońcu, drugie w domu, na mniej oświetlonej ławie. Mocno je usztywniłam, wyglądają, jak z filcu.

Drugi komplet, z bawełnianej, fantazyjnej włóczki jest trochę cieńszy, ale sztywny, jak tektura.

Dziwne,że w słońcu kolory się zmieszały.

Życzę wszystkim zdrowia!

Pokrowiec na smartfona.

Witajcie, marzec nas nie rozpieszcza, deszcz i wiatr źle działają na chorych na stawy i serce, a na dodatek niepokojące są informacje o rozprzestrzeniającym się  groźnym wirusie. Słońce u nas coraz częściej wychodzi, ale tylko na krótkie chwile, czasem trzeba zrezygnować ze spaceru. Koronawirusa autentycznie się boję, więc najlepiej wziąć się za czytanie klub szydełko.

Etui na smartfona szybko się brudzi, więc zrobiłam drugie, na zmianę. Miękka osłonka zawsze chroni ekran telefonu przed zarysowaniem i przed stłuczeniem, gdy wszędobylska kotka Fiona zwali go w nocy ze stolika na podłogę. W etui chowa się  cały smartfon, tylko go wysunęłam do zdjęcia. Uchwyty mają na celu szybkie wyciąganie go z torebki

Do  cieniutkiego, miłego w dotyku akrylu, zastosowałam szydełko nr 1,75. Zaczęłam od 20 oczek łańcuszka. Potem robiłam 1 rząd słupków (można je zastąpić półsłupkami). Ważne żeby w pierwszym i ostatnim oczku zrobić po 3 słupki, a w pozostałych po jednym. Zieloną nitką zaznaczyłam  miejsce przejścia do nowego okrążenia. 
W Kolejnych dwóch okrążeniach półsłupków,  nie zwiększałam ich ilości i  wyszła łódeczka.

Wzór drobnych muszelek  robiłam na okrągło, łącząc poszczególne rzędy oczkami ścisłymi.

                    Wykorzystałam schemat  wzoru na sweterek, z Zeszytu Mała Diana nr 2/2004 r.

                                    Życzę wszystkim zdrowia i pozdrawiam serdecznie !

Kolejne podkładki z cienkiej włóczki.

Przed nami Światowy Dzień Chorego, Walentynki i Dzień Kobiet, więc czas rozdawania drobnych upominków. Podkładki, a może serweteczki o średnicach 18 cm. szydełkowałam, z przeznaczeniem dla chorej prababci.  Różnią się kolorystyką. Jak myślicie, czy mogą stanowić komplet ?

Na Śląsk wysłałam 53 małe podkładki pod kubki, w drewnianym pudełeczku, żeby się nie pogniotły.

Więcej by się w nim nie zmieściło. 

Jedną, najmniejszą podkładeczkę zostawiłam sobie. Zobaczcie, w jakim celu?

Blaszka ociekacza w ekspresie bardzo łatwo ulega zarysowaniu przez stawianą na nim filiżankę. Postanowiłam temu zapobiec. Muszę tylko pamiętać, żeby napełnioną filiżankę wyjmować razem z podkładką, żeby nie prać jej po każdym użyciu.

Jakby ktoś chciał się pobawić w robienie takich kwiatuszków, to  schemat  małych podkładek zamieściłam w poprzednim poście, natomiast przy robieniu większych posługiwałam się tym, od lewej.














Przerwa w szydełkowaniu znowu  jest u mnie wskazana, ze względu na nadwyrężony łokieć. Jeżeli ktoś miał jakiekolwiek problemy ze stawami, to wie, że aktualna pogoda nie jest dla nich sprzyjająca. Trudno wytrzymać brak szydełka.  Sięgnęłam więc po powieść amerykańskiej pisarki Caroline Leavitt, uzależnionej od robótek ręcznych i czekolady. Uznałam, że wiele mnie z nią łączy, bo uważam , że nasze wspólne uzależnienia nie są przypadkowe.

Powieść " Szczęście w twoich oczach"wciągnęła mnie bez reszty od pierwszych stron. Tytuł może zasugerować naiwny romans, ale nic z tych rzeczy, raczej trudy życia. Matka wyrzuciła z domu szesnastoletnią córkę. Jak potoczą się jej losy ? Zdarzył się tragiczny wypadek samochodowy. Jakie były jego przyczyny i skutki ? Czasami warto poczytać o problemach innych, żeby nie wyolbrzymiać własnych.

Pozdrawiam wszystkich serdecznie !

"Daj coś kolorowego"

Szydełko poszło w ruch. Zmotywowała mnie Irenka http://babuchowerobotki.blogspot.com/. To dopiero początek moich kolorowych podkładek pod kubki. Jest na nie  ogromne zapotrzebowanie w szpitalu onkologicznym. Zrobię tego tyle, ile zdążę przed "Światowym Dniem Chorego". Te włóczkowe kwiatuszki będą jeszcze moczone  i usztywniane, ale pokazując je teraz, może jeszcze kogoś zachęcę do wykonania podobnych.

W ten sposób dołączam się do akcji na rzecz chorych onkologicznie, oganizowanej przez "Stowarzyszenie Kolorowe damy", pod hasłem, jak  niżej:  https://www.facebook.com/DajCosKolorowego/?ref=br_tf&epa=SEARCH_BOX

Z okazji "Dnia Babci" życzę wszystkim kobietom radości doczekania wspaniałych wnuków oraz wielkiej z nich pociechy.

Ja mam dużo szczęścia. Mój wnuczek Krzyś w piątym roku życia szyć jeszcze nie potrafi, więc posklejał  dla mnie taką zawieszkę i odśpiewał 100 lat od siebie i od Grzesia. Juluś czeka z niecierpliwością na ferie, żeby do mnie przyjechać. Kacper szusuje na nartach w górach, ale o babci nie zapomina. To mój najlepszy doradca w sprawach zakupów urządzeń elektronicznych. Każdy z nich jest inny, ale jednakowo kochany.

Pierwsza robótka w Nowym Roku.

Nowy Rok zaczął się u mnie zdrowo i wesoło. Mam nadzieję, że  będzie lepszy, niż  poprzedni. Ja mam trudny życiowy plan do zrealizowania, ale o tym sza, żeby nie zapeszyć.

Troszkę półsłupków, słupków, zygzaczków, bąbelków i mam etui na smartfona.  Takie zabezpieczenie przed zarysowaniem ekranu jest najlepsze. Pokrowiec zaczynałam  szydełkować od dołu, łańcuszkiem z 34-ech oczek, szydełkiem nr 2. Nie odstępująca mnie Fiona usilnie mi w tym przeszkadzała. Nie jest to malutka kotka, waży 8 kg., pazurki i ząbki ma solidne i jak złapała  czerwony kłębuszek, to  trudno go było jej wyrwać. Tusia wielu rzeczy już nie zauważa, jest coraz bardziej ślepa i głównie śpi.

To wszystko, czym mogę się aktualnie pochwalić. Od pół roku nie trzymałam szydełka, ani drutów w dłoniach
i udało się ! Kciuk, który bolał i sztywniał tak, że klucza w drzwiach nie mogłam przekręcić, teraz działa bez zarzutu, bez żadnych dolegliwości. Lekarze mówili, że to zwyrodnienie stawu i nie przejdzie. Oczami wyobraźni już widziałam siebie, z powykręcanymi palcami, ale zastanawiałam się dlaczego tylko jeden staw wysiadł i żaden palec nie jest ani krzywy, ani spuchnięty ? Odrzuciłam wszelkie maści oraz robótki ręczne i kciuk się zregenerował.

Obsypane kwiatkami grudniki zawsze bardzo mnie cieszą.
W styczniu kwitną w trzech kolorach.



Trochę czytałam przez ostatnie miesiące, ale nie miałam szczęścia do dobrej literatury, dopiero w styczniu udało mi się zdobyć " Emilię" - piątą część " Kobiet z ulicy Grodzkiej"Lucyny Olejniczak, którą czyta się z przyjemnością.


Z książką w ręku, Fioną na kolanach, słuchając pochrapywania Tusi życzę wszystkim moim gościom spokojnego, zdrowego i szczęśliwego Roku 2020 !