środa, 18 listopada 2026

Moher i wiklina w robocie.

           Witajcie w kapryśnym listopadzie! Dawno nic Wam nie prezentowałam, ale nie myślcie, że moje ręce nie pracowały. Na Wszystkich Świętych duże, żywe wiązanki robiłam na floretach. Wyszły, jak z kwiaciarni, ale deszcz zaczął lać i uciekając z cmentarza nie sfotografowałam ich. Moja kotka Fiona systematycznie darła mi firanki, więc dwukrotnie kupowałam nowe i przyszywam taśmy marszczące. W końcu parapety zablokowałam doniczkami, z kwiatami, miseczki z karmą i wodą stawiam wyłącznie na podłodze i problem z Fioną się skończył, za to suczka Yoshi wyjada jej groszki i za bardzo przybiera na wadze. Mnie zaś, z  powodu dźwigania walizkowej maszyny do szycia, od kilku tygodni dokucza kciuk prawej ręki. Ograniczam robótki do minimum, żeby gorzej z nim nie było.
    

Włóczkę moherową otrzymałam w prezencie, 76% wełny i 24% nylonu. Wołała "wykorzystaj mnie", więc przeznaczyłam ją na nakrycie głowy. Zawsze robiłam coś na głowę, próbując, mierząc, prując i kształtując fason, na sobie. Z moherem okazało się to trudne, ponieważ podczas prucia bardzo się niszczy. Zaczynałam robotę aż 4 razy. Na szydełku dzianina wychodziła za gruba, na drutach ażury okazały się zbyt dziurawe. W końcu  zdecydowałam się na połączenie prostych, gęstych ściegów, na drutach, żeby więcej nie pruć. Do końca nie byłam pewna, czy wyjdzie mi, z tego beret, czy czapka? 




Wyszedł wypukły beret. Może trochę, jak poduszka będę wyglądała, ale trudno. Zostało mi jeszcze trochę włóczki, już mam pomysł, na zrobienie czegoś do kompletu, zamiast szalika.
Proces tworzenia tego nakrycia głowy:

Na druty nr 3,5 nabrałam 88 oczek i dziergałam ściągacz *2o. lewe-2o. prawe*.





Po wykonaniu 6 cm ściągacza, dodałam narzuty,
co 4 oczka i liczba oczek na drutach zwiększyła się do 110. Zszyłam ściągacz w obręcz i zmieniłam druty na okrągłe w rozmiarze 4,5.
Ściegiem francuskim dziergałam 4 cm  beretu.









Kolejne okrążenia dziergałam ,ściegiem z bąblami: *4 oczka prawe, w piątym bąbel z pięciu oczek* i tak 5 cm. przerobiłam. Są różne sposoby robienia bąbli. Każdy robi jak mu wygodnie. Ja stosowałam narzuty i przeciągnięcia.











W następnym okrążeniu samymi oczka prawymi, zmniejszyłam liczbę oczek do 104 i rozdzieliłam znacznikami 4 raporty po 26 oczek. Potem przerabiałam w  każdym raporcie: 
2o.p. - 2o.l.- 2o.p.- 2o.l.- 2o.p.- 2o.l.- 4 o.p - 2.o.l- 2o.p.- 2o.l.-2o.p.- 2ol. 

Dalej przerabiałam oczka, jak schodzą z drutów, z tym że z 4-ech oczek prawych robiłam warkocz. Po przerobieniu ok 3 cm zaczęłam stopniowo zmniejszać liczbę oczek, jednakowo, w każdym raporcie.
Ze 104 oczek uzyskiwałam 88, potem na 80, następnie na 72, dalej na 64, 48 o. Jak miałam na drucie 4 raporty po 7 oczek, czyli 28 oczek, ściągnęłam igłą z nitką  beret. Niżej pokazuję wnętrze  beretu, bo wydaje mi się, że bardziej widać miejsca zmniejszania obwodu beretu na jego lewej stronie.

Pierwszy raz spróbowałam pleść wiklinę. To nie tyle trudne, co mozolne i wymagające siły w palcach zajęcie.  Bardziej teraz doceniam pracę wikliniarzy.



Wyszedł mi rożek na doniczkę z kwiatkiem, do powieszenia na balkonie i wystarczy, to nie moja bajka.







Na tym kończę dzisiejszy post. Wszystkich serdecznie pozdrawiam.

niedziela, 26 lipca 2026

Duża serweta i Festiwal Kultur Świata.

Witajcie moi, wierni obserwatorzy! Wiosną zaczęłam szydełkować, z przerwami, dużą, okrągłą serwetę i dopiero teraz ją skończyłam. Ma 125 cm. średnicy. Jest w kolorze jasnego beżu.

 Fotografowałam ten obrus, w oświetleniu dziennym i sztucznym, na różnych tłach, żeby wyeksponować wszystkie szczegóły roboty. 

Zużyłam ok. 300 gram kordonka Muza 10. Zastosowałam szydełko Tulip nr 1,2. Pierwowzór tego modelu, z kordonka Aida 5, robiony szydełkiem nr 1,75 lub 2 osiągnie średnicę 1,5 metra. Jeżeli komuś jest potrzebny duży, okrągły obrus, to ten wzór idealnie się nadaje, bo robi się go w miarę szybko. W zasadzie, już po 37 okrążeniu, można go zakończyć, bez uszczerbku na wyglądzie. Ja nie wykonałam całego schematu, ze względu na wielkość moich okrągłych stołów. Niżej prezentuję ten obrus,  na mniejszym stoliku, niż na balkonie.






















 

Nie podkładam jaskrawego obrusa pod ażurowy, w domu.

Opis wykonania serwety:
Serwetę zaczęłam od 10 oczek łańcuszka zamkniętych w okrąg, oczkiem ścisłym. Schematy nr 1 i 2
do modelu 16 wykorzystałam, z tym, że zakończyłam ją na okrążeniu nr 50. Na schemacie nr 2 zaznaczałam kredkami wykonane okrążenia. Gazetka Szydełkowanie nr 2, z 2010 roku, jest już mocno sfatygowana i gdybym na siłę wycierała kredki, to by się podarła. Na opis modelu nr 21 nie zwracajcie uwagi. Mogłam zeskanować tylko całą stronę.


Każde miasto ma swoje święto. W Grodzisku Mazowieckim od pięciu dni odbywa się Festiwal Kultur Świata. Przybyły tu zespoły taneczne z różnych regionów Polski, z Meksyku, Paragwaju, Kamerunu, Kanady i Francji. Barwne parady, na ulicach, występy w Domu Kultury, na hali sportowej, na dworcu PKP, w parku, a nawet na targowisku, liczne warsztaty taneczne. Wyluzowani  mieszkańcy miasta, bez względu na wiek, poruszają się w rytmach samby i rumby.













Pozdrawiam wszystkich, wakacyjnie, z roztańczonego Grodziska !

sobota, 4 kwietnia 2026

Wielkanocne życzenia i prezent od Basi.



 Dzisiaj u nas tak wiało, że koszyczkowe koronki fruwały. Udało mi się donieść święconkę w całości. Amarylisy się zbuntowały, za to grudnik pomylił święta i ponownie zakwitł. 

 Niech wiosna zakwitnie radością, w Waszych sercach, pod promieniami łask,
wypływających z Cudu Zmartwychwstania Chrystusa.

Miałam trochę kłopotów, dlatego nie zamieszczałam postów. Jak macie dobrego, dentystę, to go nie zmieniajcie, bo mogą powstać problemy. Mnie się nie chciało jechać do Skierniewic na usunięcie zęba i młody chirurg zafundował mi suchy zębodół oraz naciągniecie kręgów szyjnych. Z jednej wizyty w klinice, zrobiły się cztery, bo codziennie zamiast mniej, to gorzej bolało i tylko zmiany opatrunków pomagały, a na leki przeciwbólowe jestem uczulona. Po 10-ciu dniach dopiero zaczęło się goić i już jest dobrze, nawet pasztety i babki wielkanocne dałam radę upiec. 

Nie prezentowałam jeszcze akwarelki autorstwa Basi, z bloga "Pięć pór roku". Miesiąc Pocztą Polską szła, ale w końcu ją mam. Jest piękna, bardzo dziękuję Basiu.

Pozdrawiam wszystkich przedświątecznie!

sobota, 14 lutego 2026

Walentynkowa pilotka dla malucha.

Wiele niemowląt odrzuca czapki, a ich mamy nie wiedzą dlaczego, bo im tego nie powiedzą. Przyczyną jest brak komfortu dziecka, z powodu nieodpowiedniego materiału, uwierających szwów lub duszących troczków. Moje dzieci i wnuki nie sprawiały problemów przy zakładaniu czapek, ponieważ zwracałam szczególną uwagę na ich fason i jakość materiału. Ciepłą, czekoladową pilotkę zrobiłam dla dziecka najmłodszego, w rodzinie, na obwód główki 45 cm. i głębokość 18 cm. Może bezszwową, luźną czapeczkę, z mięciutkiej wełenki chłopczyk polubi. 

Wykonanie:
Zaczęłam dziergać czapeczkę na drutach prostych, nr 2,5  od nauszników, robionych samymi oczkami prawymi. Wełenka cieniutka, więc połączyłam 2 nitki. Na każdy nausznik nabrałam 5 oczek i zwiększałam ich ilość, w co drugim rzędzie po 2 oczka, aż do 14 - tu. 



Następnie wzięłam druty okrągłe i przełożyłam 14 oczek nausznika, dobrałam 42 oczka na przód czapki, przełożyłam 14 oczek drugiego nausznika, dobrałam 22 oczka na tył czapki  i uzyskałam łącznie 92 oczka. Dalej wykonałam ok. 3 cm podwójnego ściągacza. 






Górną część czapki dziergałam ściegiem:
I okrążenie: oczka lewe, II okrążenie: 1 oczko prawe, 1 oczko lewe i powtarzać. 




Polska reprezentacja olimpijska miała szarobiałe czapki, wykonane tym ściegiem, dlatego nazwałam go olimpijskim.




Wyżej widoczny przód czapki, niżej, tył. 








Po wykonaniu 7 cm  ściegu olimpijskiego, zmniejszałam liczbę oczek.


Po ściągnięciu góry, dorobiłam szydełkiem antenkę. Pasek z trzema dziurkami na guzik zaczęłam od czterech oczek i wykonałam półsłupkami. Guzik przyszyłam elastyczną, mocną nitką.



Cieszę się, że tę pilotkę zdążyłam zrobić przed zapowiadanymi mrozami. Taki drobiazg, a kształtowanie główki zajęło mi sporo czasu.




POZDRAWIAM WSZYSTKICH WALENTYNKOWO !

środa, 7 stycznia 2026

Komplecik na mróz, dla dziewczynki.

Ostatnio na dworze było bardzo zimno, śnieg i ślizgawica, mniej wychodziłam z domu. Złapałam więc druty, szydełko, resztki włóczek i  powstała czapeczka- babeczka oraz baktus dla kilkumiesięcznej, słodkiej sąsiadeczki..

Podobne czapki na drutach już robiłam.  Wielkość czapki zawsze dostosowuję do główki dziecka.
W tym przypadku potrzebny był rozmiar 42-44cm. 



Baktus, dziergany samymi oczkami prawymi na drutach nr 3,5 jest dosyć gruby. Ma 117 cm długości
i w najszerszym miejscu 12,5 cm. Wykończenie jest zrobione szydełkiem.

Niżej widać kolejne etapy powstawania czapki:




Zaczęłam na drutach nr 3 nabierając 88 oczek włóczką wrzosową. Ściągacz dla czapki nasadzanej jest szeroki, ma 4,5 cm. 












Biała, cienka włóczka się nie sprawdziła, musiałam zmienić na grubszą, wziąć druty nr 3,75 oraz równomiernie zmniejszyć liczbę oczek, wykonując co 8 oczek  2 oczka razem, co dało 79 oczek. Po zrobieniu 7,5 cm robótki, liczbę oczek zmniejszyłam do 71. Po 11 cm zmniejszyłam do 64 oczek. Na wysokości 14 cm czapki, miałam na drucie 57 oczek, a na wysokości 16 cm - 32 oczka. Te oczka ściągnęłam w kółeczko.











Dużo zabawy było z naszyciem 20 -tu perełek cieniutką żyłką, by dziecko nie mogło ich urwać i włożyć do buzi. Perełki naszywałam w miejscach zgrubień, powstałych przy zmniejszaniu obwodu czapeczki. Maskowanie nierówności i dekoracja w jednym było dobrym pomysłem.












Niżej czapeczka prawie gotowa. Brakuje tylko brązowych muszelek, które później zawiesiłam na wypukłym pasku.


































Muszelki, z pięciu słupków, imitują polewę czekoladową. Wisienkę również wykonałam szydełkiem.













Mroźny mamy styczeń, ale serca gorące. Pozdrawiam cieplutko i serdecznie!